In Engeland en Wales reden we met een driedeurs SD4 (diesel, 190 pk) met automaat en een vijfdeurs Si4 (benzine, 240 pk). Voor deze test kregen we de topversie van de vijfdeurs met vierwielaandrijving mee: de 150 pk sterke Evoque 2.2 TD4 Prestige met handgeschakelde zesbak.

Koetswerkdesign

De Evoque is een wagen die altijd opvalt en overal de aandacht trekt. Inzake design kun je hem dan ook met de Mini of de X6 vergelijken. Wil je hem ook als gezinswagen gebruiken, dan zijn vijf deuren een must. De driedeurs Evoque Coupé mist immers een comfortabele instap voor de achterste passagiers. Minder praktisch en gelukkig optioneel is de elektrisch bediende achterklep (650 euro), die er vijf seconden over doet voor ze volledig open is.

Interieurcomfort

Een sportief koetswerk gaat meestal ten koste van het zitcomfort op de achterbank, en de vijfdeurs Evoque vormt geen uitzondering op die regel. De diepe zitpositie achterin staat lijnrecht tegenover de 'theateropstelling' in de Discovery, waarbij elke zetelrij iets hoger geplaatst is dan de vorige. Door de hoge gordellijn en de volumineuze hoofdsteunen – in de testwagen waren daarin nog de optionele lcd-schermen gemonteerd – klagen vooral kinderen en kleine passagiers over het beperkte zicht naar buiten. Het optionele panoramadak (660 euro) is dan ook een aanrader: met geopend zonnescherm tovert dat de Evoque om in een 'cabrio met glazen dak' en neemt de hoofdruimte met 5,5 centimeter toe. Hoeveel bescherming dat dak bij een koprol biedt, blijft ondertussen wel een vraagteken. De beenruimte hangt af van de stand van de voorzetel, en die laat in de achterste positie niet veel plaats over. Voor enkele extra centimeters kreeg de harde kunststofplaat van de rugleuning daarom twee uitsparingen voor de knieën.

De voorste passagiers worden verwend met uitzonderlijk veel beenruimte. Met de achtvoudig regelbare voorzetel en de in de hoogte en diepte verstelbare stuurkolom vindt iedereen een aangename positie op de zetels met extra lange zitting. Alleen in snelle, scherpe bochten mist het bovenlichaam wat zijdelingse steun van de rugleuning. De hoofdruimte is ook voorin nipt bemeten voor grote inzittenden. Meet je minstens 1,85 meter en staat de zetel in de hoogste stand, dan raakt het hoofd net de dakhemel. Ook hier verbetert het glazen panoramadak het ruimtegevoel. Het zicht naar achter wordt onder andere beperkt door de aflopende daklijn, en de achteruitrijcamera in de kofferklep (430 euro) is dan ook een aanrader. Die optie kun je alleen in combinatie met de parkeersensoren vooraan (400 euro) bestellen.

De geluidsisolatie is voorbeeldig. Meteen na de start valt de goede demping van het motorgeluid op. Zelfs met een koude motor hoort je alleen een dof geronk, dat ook bij acceleraties met een warme motor en tegen topsnelheid mooi op de achtergrond blijft. Je rijdt dan ook altijd sneller dan je op basis van het motorgeluid vermoedt. Het windgeruis van de zijspiegels steekt pas vanaf 130 km/h de kop op en de rolgeluiden van de banden dringen alleen op ruw beton tot het interieur door.

Bediening

De meeste knoppen, hendels en meters bevinden zich perfect binnen oog- en handbereik. Alleen zijn de ontwerpers blijkbaar dat Land Rover ook een linksgestuurde Evoque met handgeschakelde versnellingsbak bouwt. Die heeft niet de lage draaiknop van de automaat maar een klassieke schakelpook, en in de hoogste versnellingen verbergt die de drukknoppen van de HDC-afdalingscontrole en DSC-stabiliteitscontrole en van de ECO-knop van het stop/start-systeem. Dit minpunt kan perfect weggewerkt worden door die drie knoppen naar links te verhuizen en de hendel van de elektromechanische handrem naar rechts.

Alle audio-, multimedia-, entertainment- en communicatiesystemen laten zich grotendeels intuïtief bedienen via druktoetsen op het stuur voor het het tft-scherm in het dashboard en druktoetsen of aanrakingen voor het touchscreen in de middenconsole. Die twee schermen functioneren blijkbaar onafhankelijk van elkaar omdat de instelling van de taalkeuze apart gebeurt. Minder handig vinden we ook de vele tussenstappen om tot het gewenste resultaat – een routebegeleiding, een radiozender, een voertuiginstelling... – te komen. Zelfs bij het resetten van de boordcomputer heb je soms en tussenstap met tekst: 'Dagteller wordt teruggesteld' bijvoorbeeld.

Motorprestaties en verbruik

De TD4 is uitgerust met de 2,2 liter turbodiesel die ook de Freelander 2 aandrijft. Met 150 pk en 400 newtonmeter is dat een stille en soepele motor, maar door het minimale wagengewicht van 1.670 kilogram mag je geen sportieve prestaties verwachten. De sprint van 0 tot 100 km/h duurt volgens Land Rover 10,8 seconden en de topsnelheid zou 185 km/h bedragen. Op de Duitse Autobahnen versnelde de wagen in zesde versnelling verrassend vlot tot 140 km/h. Voor 180 km/h hadden we iets meer geduld nodig, en daarna duurde het erg lang voor de naald van de snelheidsmeter de 200 km/h markering raakte. Voor het Belgische verkeer volstaan de prestaties in ieder geval ruimschoots.

Het schakelen en ontkoppelen verloopt minder flitsend dan je bij een sportief ogende wagen zou verwachten. Het indrukken van het koppelingspedaal vraagt iets meer kracht dan bij een gewone personenwagen. De zesbak laat zich precies schakelen maar de versnellingspook klikt niet spontaan in een hogere of lagere versnelling. De handgeschakelde versie is ook uitgerust met een schakelindicator, die bij erg langzaam optrekken bij een te laag toerental oplicht.

Volgens Land Rover verbruikt de handgeschakelde TD4 gemiddeld 5,7 liter per 100 km, maar dat cijfer hebben we nooit kunnen benaderen. Na een beheerste rit over secundaire wegen verscheen even 6,9 liter op de boordcomputer, maar meestal noteerden we een verbruik dat tussen 7,4 en 8,6 liter per 100 kilometer schommelde. Tegen topsnelheid verscheen 9,6 liter op het schermpje.

Wegligging, veercomfort en remkracht

De Evoque oogt niet alleen sportief, hij rijdt ook sportief. Dat laatste merk je vooral aan zijn strakke wegligging en stugge ophanging. Zelfs in de scherpste en snelste bochten helt het superstijve koetswerk nauwelijks over. De kleinste Range Rover lijkt dan ook een uit de kluiten gewassen kart die zich messcherp laat sturen. Een minpunt is wel de snelheidsafhankelijke stuurbekrachtiging die tegen hoge snelheden iets te zwaar aanvoelt.

Het veercomfort is een beetje opgeofferd aan wegligging. Vooral tv- en dvd-kijkers op de achterbank vonden dat de ophanging iets beter oneffenheden mocht absorberen. Nu zorgen vooral naden van betonbanen en putjes in het wegdek voor vervelende schokjes. Ook de banden (235/55 R 19) zijn niet echt bevorderlijk voor het veercomfort. Persoonlijk geven we daarom de voorkeur aan de exemplaren die standaard op de Pure gemonteerde worden (225/65 R 17). Die laten zich minder strak sturen maar filteren wel beter de schokken. De remkracht is perfect doseerbaar en voldoet bij elke snelheid ruimschoots.

Uitrusting en prijs

Zonder opties kost de TD4 Prestige 44.500 euro. Net zoals elke versie van de Evoque is die standaard met een indrukwekkend pakket rijhulp-, remhulp- en veiligheidssystemen uitgerust.

Erg nuttig kan bijvoorbeeld het preventiesysteem tegen het tanken van verkeerde brandstof zijn. De geteste topversie onderscheidt zich van het basismodel onder andere door handige snufjes als een regen- en schemersensor, een luxueuzere interieuraankleding met veel Oxford-leder, xenonkoplampen met sproeiers een krachtig audiosysteem van Meridian met 380 watt en 10 luidsprekers, ledmistlichten vooraan, lichtmetalen Diamond Turned velgen en het Audio Connectivity System met dubbele usb-poort.

Bij een wagen in deze prijsklasse misten we wel enkele voorzieningen die bij even dure concurrenten dikwijls wel standaard zijn. De opvallendste en onverwachtste afwezige was de centrale hoofdsteun van de achterbank (50 euro). Ook niet zo ongewoon op topversies zijn zetelverwarming (390 euro) en verduisterde ruiten achteraan (430 euro). Zelfs praktische handgrepen ontbraken. Vooral op de kronkelde en golvend Eifelbaantjes misten de passagiers die om de minder goede zijdelingse steun van de zetels te compenseren. Bij een wagen in deze prijsklasse mag je ten slotte ook een handleiding in je eigen taal verwachten. Het exemplaar in de testwagen was volledig in het Engels, ook al stond het woord 'handleiding' in zes talen op de omslag.

Kortom

Net zoals de Sport is ook de Evoque een sportieve Range Rover. Je koopt hem meer voor de vormgeving en het rijplezier dan voor de interieurruimte en het gebruiksgemak. Pluspunten van elke Evoque zijn de onverstoorbare wegligging, de luxueuze afwerking en het opvallende design. De geteste TD4 met manuele zesbak met 4WD, vijf deuren en 150 diesel-pk's is in ieder geval de verstandigste keuze voor de prijsbewuste koper voor wie veiligheid primeert: de automatische inschakelende 4WD verbetert bij nat en glad weer de grip, de twee extra zijdeuren vergemakkelijken de instap naar de drie plaatsen op de achterbank, de 150 pk-versie is minder duur dan de 190 pk sterke SD4 en de combinatie van een handgeschakelde versnellingsbak met het stop/start-systeem en de schakelindicator verlagen het brandstofverbruik.

Dit is goed

zitpositie en beenruimte voorin

stille en soepele turbodiesel

krachtig en perfect doseerbaar remsysteem

strakke en onverstoorbare wegligging

luxueuze en degelijke afwerking

Dit kan beter

benodigde kracht bij sturen

lage zitpositie en zicht naar buiten achterin

tijd om de elektrisch bediende achterklep te openen en sluiten

stevige prijs